Wie houdt alles aan, wie trekt alles uit? Onder het mom van ‘boekpresentatie’ ontmoet men elkaar. Een ontmoeting met Lena Kurzen.
Door: Ranjith Postma. Foto: Singel Uitgeverijen.
Met Lena Kurzen weet je het nooit. Ik heb een nieuwe onderbroek en schone sokken aangedaan en een week lang mezelf beheerst. De besloten kring, daar binnenkomen is het doel. Dat is waar het gebeurt.
Wát daar gebeurt wil niemand mij vertellen, ik ben niet uitgenodigd. Dus wil ik daarheen.
‘Voor het verbloemen van lichaamsvloeistoffen en koffievlekken’
BUITEN – AMSTERDAM – DAG
Niet uitgenodigd betekent niet: niet welkom. Vind ik. Dus ik ben onderweg. Te voet naar de ontmoetingsplek queercafé Saarein. Lena diens boekwerk is uit en wordt daar in beperkte oplage verkocht. Genummerd en gesigneerd.
Ik heb aanwijzingen dat het een excuus is om elkaar te ontmoeten zonder pottenkijkers. Schrijvers, schilders, boulderaars, allemaal bijeen met hetzelfde doel. Vroeger zou ik dit nooit durven, ik ken niemand daar.
Die anonimiteit is mijn dekking, bloot is niet mijn beste kant…
‘Een kledingruil lijkt de aangewezen plek, maar daar worden hele andere zaken uitgewisseld’
BINNEN – CAFÉ SAAREIN – DAG
Bij binnenkomst krijgen we een button met de afbeelding van een ananas. Dezelfde als op de cover van het boek, verwijzend naar de titel: Ananas. Geen uitleg, geen hint… ‘alsjeblieft, een button’. Ik vraag ernaar, vraag nog een keer… geen antwoord. En geen uitnodiging voor de besloten kring. Ik ben er ook niet aan toe.
Mijn button speld ik ondersteboven op. Voor de zekerheid. Wie heeft er ook een omgedraaid?
‘Haar hoofd en de zich aftekenende tepels buigen zich over me heen’
Niemand. Na een halfuur draai ik die van mij – op de wc – rechtop.
Bij terugkomst krijg ik een knikje. ‘Ik? Bedoelt u mij?’ Ik krijg precies hetzelfde knikje nog een keer. Een paar mensen lopen – iedereen heeft een button – achter elkaar, met gebogen hoofd, in stilte, naar boven.
‘Is het vrijwillig?’
‘Iedereen met een button heeft consent gegeven.’
‘Ik wil nu paprikachips pakken, iets droogs en crunchy voor de balans’
BINNEN – CAFÉ SAAREIN, EERSTE VERDIEPING – DAG
Boven is het warm. We worden in een kring neergezet, gezichten naar elkaar toe. Het wordt almaar heter. Eigenlijk wil ik niet meer.
‘Het was toch een boekpresentatie?’
Ik krijg een diepe zucht terug. In diens gezicht lees ik medelijden. Voor mij is er blijkbaar geen hoop meer.
*
Ananas
Lena Kurzen
Velvet Publishers Amsterdam (www.velvetpublishers.nl)
ISBN 978 94 9338 469 9
*
‘Hoe ík hier terecht ben gekomen, vraagt de persoon naast me. Ik vertel dat ik in de rij voor een Vinted-afhaalpunt stond, waar de scanner stuk was en de medewerker alle barcodecijfers handmatig moest intoetsen. En dat degene vóór me in de rij over De Tas vertelde. Jessy heet ze. Dat De Tas beter is. Dat je niet weet wat je krijgt…’
De hoofdpersoon van Ananas zoekt een broek. Een kledingruil bij iemand thuis lijkt hiervoor de aangewezen plek, maar daar blijken naast kleren ook hele andere zaken te worden uitgewisseld.
*
Ananas werd speciaal uitgegeven ter gelegenheid van de World Pride 2026 en werd mede mogelijk gemaakt door de Commissie Women & Pride van Pride Amsterdam.
Illustratie: Boekhandel Vrolijk, waar het boek ook te bestellen is: www.vrolijk.nu
