- Details
Door: Bamber Delver, eerste in Nederland tegen online pesten (1999) en auteur van het Handboek Tegen Pesten. Hoofdredacteur Gaykrant.
Geplaatste foto’s zijn screenshots uit de campagne.
De huidige, sympathieke en welkome campagne tegen online haat van het COC gebruikt een begrijpelijke en op het eerste gezicht krachtige formule. Maar waarom de nadruk op het vragende: Wij zijn ook mensen... Zijn we die fase wel zo langzamerhand voorbij? Hoe zit de campagne (in social media en reguliere media) in elkaar: Haatberichten worden uit de anonimiteit van sociale media gehaald en verbonden aan echte mensen. Ineens is het geen comment meer onder een post. Er staat iemand tegenover je. Iemand die het leest, hoort en voelt. Een mens van vlees en bloed. Met gevoelens, net zoals jij: die misschien ook zulke absurde, haatdragende posts stuurt.
- Details
Gloria Steinem is woensdag op 92-jarige leeftijd overleden in haar huis in New York. Dat maakten haar naasten en haar stichting bekend. Met haar dood verliest de wereld een van de meest bepalende stemmen van het Amerikaanse feminisme — en verliest de lhbti+-gemeenschap een bondgenoot die, anders dan veel generatiegenoten, uiteindelijk de moed had haar eigen denken bij te stellen.
- Details
Door: Remco van Dam. Foto: Adrian Chiarella
De film Leviticus vertelt het verhaal van de tieners Naim en Ryan, die verliefd op elkaar worden in een klein christelijk dorp. Wanneer hun homoseksuele gevoelens aan het licht komen, worden ze naar een gebedsgenezer gestuurd. Om hen te ‘genezen’ spreekt hij een vloek over hen uit. Naim en Ryan worden vervolgens achtervolgd door een gewelddadig monster die de gedaante aanneemt van degene naar wie ze het meest verlangen: elkaar. Gaykrant spreekt de regisseur Andrew Chiarella (44) die ook het script schreef. Een gesprek over horror en homofobie.
Lees meer: Film: Leviticus. Bang zijn voor je verlangens. Interview met regisseur Adrian Chiarella
- Details
Door: Marije Veugen (foto)
Op zaterdag 17 oktober organiseer ik de allereerste editie van “Maraître Goes Drag” in Slachthuis Haarlem. Een avond waar performance, muziek, dans, entertainment en Queer Nightlife samenkomen. Ik ben Marije Veugen en mijn alter ego is “Maraître” Daar ontstond het idee voor deze avond. Niet alleen vanuit mijn liefde voor entertainment en de Queer Community, maar ook vanuit een frustratie die al langere tijd bij mij leeft: het tekort aan veilige en inclusieve uitgaansplekken in Haarlem.
Lees meer: “Maraître Goes Drag”: Clubavond, Performance & Queer Vibes, 17 oktober!
- Details
Door: Erica van Dooren
In "Tot aan de rivier" onderzoekt Elizabeth Gilbert hoe liefde, verlies en betekenis zich tot elkaar verhouden. Elizabeth Gilbert werd wereldberoemd met "Eten, bidden, beminnen". In "Tot aan de rivier" keert zij opnieuw terug naar haar eigen leven, maar ditmaal lijkt zij minder geïnteresseerd in verlossing.
Lees meer: Boekrecensie: ‘Tot aan de rivier’, een boek over wat liefde niet kan redden.
- Details
Roze Zaterdag 2028 wordt gehouden in Zwolle. Dat heeft Stichting Roze Zaterdagen Nederland vandaag, 20 augustus, bekendgemaakt tijdens de bekendmakingsborrel voor de nieuwe gaststad in Amsterdam.
Roze Zaterdag is de oudste pride van Nederland en vindt in 2028 plaats in Zwolle. Ook in 1990 en 2006 was Zwolle gaststad van Roze Zaterdag. Met de toekenning haalt de stad een evenement binnen dat jaarlijks mensen samenbrengt rond zichtbaarheid, ontmoeting en de emancipatie van lhbtiq+ personen.
- Details
Mona Keijzer heeft weer eens een nieuw project. Na CDA, na BBB, nu Project 2029: een “sociaal-conservatieve beweging” die moet uitgroeien tot een partij, met als stip op de horizon dertig zetels en de eerste vrouwelijke premier van Nederland. Wat die beweging inhoudelijk wíl, blijft opvallend vaag. Nederland “snakt naar verandering”, zegt ze. De burger moet “weer de baas” worden. Mooie woorden, weinig inhoud — en dat is precies het probleem.
Lees meer: Gaykrant Opinie; Mona Keijzer’s Project 2029: mooie woorden, oude rechtse wind
- Details
Door: Tom Kniesmeijer.
Een Queer moeder is heengegaan. We hebben nog Cher, natuurlijk. Bette Midler. En Madonna lijkt met de jaren knuffelbaarder te worden. Maar Dolly, Dolly is dood. En dat is een gemis dat tot mijn verrassing links en rechts op mijn tijdlijn gedeeld wordt. Dolly was ook in Nederland van iedereen. Wij hebben nooit zo’n intens geliefde Hoeder Moeder gehad. Ja, de queer gemeenschap hijst ieder decennium wel een nieuwe zangeres het podium op omdat ze tegen passende betaling voor ons wil komen zingen en dan vertelt hoe lief ze ons vindt, maar dat is toch echt iets anders.
- Details
Foto: Fallenium & Rubus vertegenwoordigen Limburg op COC Songfestival - Purple Moon ©
Nederland deed dit jaar niet mee aan het Eurovisie Songfestival en ook over 2027 hangt inmiddels een groot vraagteken. Helemaal zonder Songfestival blijft Nederland alvast niet. Op 24 oktober vindt in IJmuiden de 30ste editie van het COC Songfestival plaats, een nationale liedjeswedstrijd met dit jaar een opvallende Belgische inbreng. Uitgerekend COC Limburg stuurt twee Antwerpenaren naar het podium: Fallenium & Rubus. Die laatste was enkele maanden geleden nog te zien in The Voice van Vlaanderen.
Lees meer: Twee Antwerpse artiesten vertegenwoordigen Limburg op Nederlands nationaal Songfestival
- Details
Door: Remco van Dam
Teenage Sex and Death at Camp Miasma won dit jaar de Queer Palm in Cannes en liet daarmee 21 andere films in de competitie achter zich. Regisseur en schrijver Jane Schoenbrun gaf in de Franse badplaats verschillende interviews. Ze vertelde dat ze als tiener vaak met vrienden naar slasherfilms keek. Samen lachten ze om de domme tieners die het slachtoffer werden van een griezelig wezen met een mes. Tegelijkertijd schrok Schoenbrun van de manier waarop geweld tegen vrouwen met lust in beeld werd gebracht en transpersonen vaak als daders werden neergezet. Ze wilde daarom haar eigen slasher maken: een film die recht doet aan het genre, maar tegelijkertijd afrekent met de kwetsende clichés. Teenage Sex and Death at Camp Miasma is het resultaat.
Lees meer: Film: Cryptische Horror in Teenage Sex and Death in Camp Miasma
- Details
Er zijn series die je waarschuwen voordat ze beginnen. Tip Toe, de nieuwe vijfdelige dramaserie van Russell T. Davies (It's a Sin, Doctor Who), doet dat letterlijk: de openingsscène toont al hoe het afloopt: niet goed. Wie de serie zonder die kennis instapt, kijkt vanaf de eerste aflevering naar een noodlot dat zich langzaam voltrekt. Wie het liever niet van tevoren weet: lees dan vooral niet verder dan de volgende alinea, want de afloop is confronterend en wordt hieronder besproken.
- Details
Glorieus op hakken stiefelde ik langs de grachten van de stad, mijn pruik knalroze gespoten, in mijn stijlvaste handtas had ik een baksteen gestoken. Lustig mepte ik links en rechts in op iedere gek die dacht nog een laatdunkende opmerking te kunnen maken: ‘Jij durft mij gestoord te noemen? Heb je wel eens in een spiegel gekeken?’
Het waren de vroege jaren tachtig en ik koesterde mijn wraakfantasieën. Tijdens de Roze Zaterdag in Amersfoort hadden idioten met eieren gegooid. Bedreigde deelnemers aan de optocht moesten onder politiebegeleiding naar het station gebracht worden. Zelf werd ik dat jaar door drie skinheads in elkaar getrapt, midden in de Amsterdamse Leidsestraat – niemand hielp. Naar de politie gaan had geen zin. Die deden óók niks. Eigen initiatief was wat we nodig hadden. Een Homobevrijdingsfront. Harde actie. Daar droomde ik van.
Lees meer: Opinie: Een baksteen in mijn handtas. Door Tom Kniesmeijer.