Door: Remco van Dam
Teenage Sex and Death at Camp Miasma won dit jaar de Queer Palm in Cannes en liet daarmee 21 andere films in de competitie achter zich. Regisseur en schrijver Jane Schoenbrun gaf in de Franse badplaats verschillende interviews. Ze vertelde dat ze als tiener vaak met vrienden naar slasherfilms keek. Samen lachten ze om de domme tieners die het slachtoffer werden van een griezelig wezen met een mes. Tegelijkertijd schrok Schoenbrun van de manier waarop geweld tegen vrouwen met lust in beeld werd gebracht en transpersonen vaak als daders werden neergezet. Ze wilde daarom haar eigen slasher maken: een film die recht doet aan het genre, maar tegelijkertijd afrekent met de kwetsende clichés. Teenage Sex and Death at Camp Miasma is het resultaat.
Videocassette
Camp Miasma is een fictieve slasherfranchise, in de traditie van Friday the 13th, Halloween en Scream. De films draaien om Little Death, een non-binair trans-wezen met een masker dat doet denken aan een vierkante ventilator en een speer als wapen. Zij ontwaken uit het meer wanneer in het aangrenzende vakantiekamp een groep tieners bij voorkeur met maagdelijke meisjes neerstrijkt. Een voor een worden ze aan hun speer geregen. Zoals zo vaak bij dit soort franchises zijn de vervolgen vooral slappe aftreksels van het origineel. Om de reeks toch nieuw leven in te blazen, wordt in de film de jonge regisseuse Kris ingeschakeld. Zij is een frisse, alternatieve filmmaker die het slashergenre tegelijkertijd kritisch én bewonderend benadert. Ze wil graag de oorspronkelijke actrice, Billy, opnieuw casten. Om haar te overtuigen reist ze naar de afgelegen plek waar de actrice tegenwoordig woont.
Dipsaus
Kris raakt geïntrigeerd door haar wonderlijke gastvrouw. Al in de eerste scènes hangt er iets broeierigs in de lucht. Dat wordt hilarisch verbeeld tijdens een ogenschijnlijk onschuldige scène waarin kip in dipsaus wordt gedoopt. En tegelijkertijd is er ook constant sprake van dreiging. Billy heeft een duistere kant en langzaam wordt duidelijk dat het onheil niet meer af te wenden is. Wanneer zal Little Death opnieuw uit het meer oprijzen? Teenage Sex and Death at Camp Miasma probeert veel te zijn en slaagt daar wonderwel in. Het is een satire op de filmwereld, met als hoogtepunt een hilarische Zoommeeting waarin Kris haar concept aan studiomedewerkers uitlegt. Tegelijkertijd neemt de film ook de alternatieve, academische filmmakers op de hak. Zo heeft Kris een paper geschreven over de beroemde moordscène uit Psycho, maar dan vanuit het perspectief van het douchegordijn.
Bloed
Daarnaast is Teenage Sex and Death at Camp Miasma een parodie op de slasherfilms uit de jaren tachtig. De scènes waarin Little Death toeslaat, zijn ronduit slapstick, compleet met groteske fonteinen van bloed. Maar de film is meer dan ironisch commentaar. Er spreekt ook een grote liefde uit voor de horrorfilms uit het verleden. De film zit vol verwijzingen naar andere klassiekers, zoals Psycho, The Shining en Sunset Boulevard. Tegelijkertijd speelt de film voortdurend met werkelijkheid en fictie, waarneming en illusie, zin en waanzin. Er worden aardig wat joints gerookt die de perceptie benevelen. Ook als kijker denk je: loopt Kris door een echt sneeuwlandschap of is het een schilderij? Ergens valt het woord ‘meta’. Dat is een belangrijk thema van de film. Er zitten aardig wat (zogenaamd) oude filmscènes in. Je kijkt dus naar een film-in-een-film. Dan denk je soms: is iets fantasie, hallucinatie, een ‘oude’ filmscene of toch het oorspronkelijke verhaal? En dan hebben we het nog niet eens over de seks gehad. Kris vertelt achteloos dat ze polyamoreus is. Ze heeft een vriendin, die op haar beurt ook een relatie heeft met de biseksuele Thor. Helaas is de erotische spanning binnen Kris haar relatie al lang vervlogen. Sterker nog: de regisseuse heeft nog nooit een orgasme gehad. Iets waar Billy wel raad mee weet.
Nagelbijten
De naam Little Death krijgt daarmee een extra betekenis. De ‘kleine dood’ is een verwijzing naar het moment van bewustzijnsverlies tijdens een orgasme, een begrip dat onder meer door de Franse filosoof Georges Bataille werd gebruikt. Dat seksuele perspectief is een van de sleutels tot de film. Uiteindelijk is Teenage Sex and Death at Camp Miasma een soort cryptogram. Meer nog dan de geciteerde horrorklassiekers lijkt de film op het raadselachtige werk van David Lynch, denk aan Mulholland Drive. Waarin werkelijkheid, fantasie, seks en horror in elkaar vloeien. Elke scene brengt je dichter bij een ontknoping, maar vergroot ook de verwarring. Hierdoor zit de film eerder in je hoofd dan in je hart. Deze slasher biedt meer denkwerk dan nagelbijten. Ergens jammer, evengoed een knappe prestatie.
Teenage sex and death in Camp Miasma draait vanaf 20 augustus in de bioscoop