Valentijnsdag, tijdens een bijeenkomst in Hotel Arena, heeft de organisatie van de World Pride Amsterdam 2026 bekend gemaakt dat Dolly Bellefleur wederom mag schitteren tijdens de Canal Parade. Haar grote uitdaging is nu om de financiering rond te krijgen. Gaykrant steunt haar oproep. Mocht je misschien een duitje voor Dolly’s schuitje kunnen missen? Giften zijn welkom op rekening NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v. Stichting Bellefleur. Tot die tijd tekent zij haar herinneringen op aan de vele grachtenparades waar Dolly mee voer. We rekenen erop dat Dolly weer in volle glorie het ruime sop kiest!
Door: Redactie (succes Dol, we zullen weer zwaaien vanaf de waterkant!)
Onder: tekst over Dolly's vele canal parades, door Dolly herself.
DE ALLEREERSTE CANAL PARADE
In 1996, tevens het jaar waarin het gekloonde schaap Dolly het levenslicht zag, was ik het zingende boegbeeld van het plezierjacht van Peter Kappinga en zijn man Paul Gerrits. Ze waren mijn kapper en visagist destijds. We hadden de boot, met een knipoog naar De Groene Draeck van koningin Beatrix, omgedoopt tot De Roze Draeck. De hele route zong ik vooral ‘Boem-Boem-Boem’, een song waarmee The Internationals in 1978 hadden meegedaan aan het Nationaal Songfestival.
Dat ‘boem-boem-boem’, als geluid van de hartslag, was trouwens bijna het ‘boem-boem-boem’ geworden van een grote knal. Op de ochtend van de Canal Parade hadden we gemerkt dat het aggregaat aan boord een vreselijk kabaal maakte. Om dit lawaai een beetje te temperen hadden we er al improviserend een houten kastje omheen gebouwd. Halverwege de tocht langs de Amsterdamse grachten roken we een sterke brandlucht. Het aggregaat dreigde door oververhitting uit elkaar te knallen. Het liep gelukkig letterlijk en figuurlijk met een sisser af.
Eén van mijn mooiste herinneringen aan de Pride is de Canal Parade van 2017. Ik voer toen mee op een boot met maar liefst 80 Dolly look-a-likes. Een bonte mix van nationaliteiten van Antiliaans, Surinaams, Amerikaans, Nederlands, Duits, Engels tot Noors. En niet te vergeten van alle leeftijden variërend van achttien tot en met negentig! De laatste was een trotse moeder van een gay zoon die met hem op de boot schitterde als Dolly. We werden beloond met de eerste prijs in de categorie 'beste verbeelding van het thema'.
Maar de hoofdprijs die dag was dat ik aan de kant een meisje zag dat ik enkele maanden daarvoor had ontmoet bij een bezoek aan haar school. Ze voelde zich zo op haar gemak dat ze voor het eerst in de les haar klasgenoten durfde te vertellen dat ze op meisjes viel. Twee maanden later zag ik haar dus bij de Canal met haar ouders in een bootje. Ze had een ballonnetje in de hand met daarop de tekst I LOVE DOLLY. Ik was ontroerd.
De afgelopen 30 jaar heb ik maar een paar keer de boot gemist. Met mijn ziel onder de arm, of moet ik zeggen met hevige afkickverschijnselen?, stond ik dan langs de kant.
Want met zo veel enthousiaste mensen langs de route is de botenparade zo'n warm bad. Dat werkt verslavend. Zo zou het altijd in Amsterdam mogen zijn. Alle verschillen lijken op zo'n dag even weg te vallen.
In 2018 dreigde een virus op mijn stembanden roet in het eten te gooien. Een week voor de Canal Parade was ik mijn stem volledig kwijt. Ik moest al mijn optredens afzeggen. Zouden maanden van voorbereiding in het water vallen? Dankzij een week volledig spreekverbod, keeltabletten en liters gemberthee met honing kwam alles gelukkig toch nog op het nippertje op zijn pootjes terecht. Onze inspanningen werden dit keer beloond met de derde prijs in de categorie beste vormgeving. Geïnspireerd op het thema HEROES kon ik toch de sterren van de hemel zingen:
You can be a Superman
And still wear a wedding gown When you marry your Batman Let nobody bring you down
Love is great, don’t be afraid Be yourself, don’t hesitate You can do all you can
Giften zijn welkom op rekening NL14 TRIO 0338 5746 97 t.n.v. Stichting Bellefleur.