Door Pepijn Sterk. Fotograaf: Robin de Puy
Uit de kast en terug in het schap: L’HOMO. is terug en hóe. Na zeven jaar afwezigheid maakt het iconische magazine zijn comeback, en dat voelt voor Stijn de Vries (27) als een cirkel die rond is. Ooit durfde hij als jongere het blad niet eens te kopen en nu staat hij zelf aan het roer. Samen met Iebele van der Meulen (57) blaast hij vanaf april 2026 L’HOMO. nieuw leven in, met een duidelijke missie: “Een queer geluid laten horen dat zichtbaar, trots en zonder excuses is.”
Van stagiair naar hoofdredacteur
Voor Stijn begon de band met het blad al vroeg. Als 19-jarige stagiair bij LINDA. rolde hij langzaam de wereld van L’HOMO. in, waar hij zich bezighield met de socials. In die periode groeide het magazine voor hem uit tot iets groters dan alleen een blad. Opgegroeid in Twente, terwijl hij nog zoekende was naar zijn identiteit, voelde L’HOMO. als een plek waar hij zichzelf echt herkende. Door de zichtbaarheid van andere queer mensen besefte hij dat er ruimte was voor iemand zoals hij.
Na zijn stage bleef Stijn hangen bij LINDA., waar hij de socials verzorgde naast zijn studie journalistiek, “de leukste bijbaan ooit.” Na zijn afstuderen volgde hij de BNN Academy en richtte hij zich verder op een carrière in de media. Hij werkte onder meer voor Spuiten en Slikken, presenteerde series en ontwikkelde zich zo stap voor stap als maker. Ondertussen blijft het contact met Iebele, met wie hij ook goed bevriend raakte. “Op een gegeven moment kwam dat belletje: L’HOMO. komt terug en of ik het samen wilde doen. Daar heb ik geen seconde over getwijfeld.”
Dat hij nu zelf aan het roer staat, voelt voor Stijn soms nog steeds een beetje onwerkelijk. Als tiener zag hij L’HOMO. in de winkel liggen, maar meenemen? Dat durfde hij niet. Nu maakt hij het blad zelf, voor “die kleine Stijns en voor iedereen die zich wil herkennen.” Dat hij op die manier iets kan betekenen, vindt hij misschien wel het mooiste van alles wat hij tot nu toe heeft gedaan.
Nú is het moment
Juist daarom voelt deze comeback voor Stijn zo belangrijk. De afgelopen jaren heeft hij het gevoel dat queer mensen minder ruimte krijgen. Niet altijd letterlijk, maar wel in de reacties die hij ziet. “Je wordt geweigerd door een taxichauffeur, of je krijgt na een column over homoseksualiteit naast liefde ook ineens heel veel haat.” Volgens hem is er iets aan het verschuiven in hoe er naar queer mensen wordt gekeken, en dat baart hem zorgen.
“We zijn er, we gaan niet weg.”
Daarnaast merkt hij dat acceptatie, zeker onder jongeren, minder vanzelfsprekend is dan vaak wordt gedacht. Met L’HOMO. wil hij daar een ander geluid tegenover zetten. “We zijn er, we gaan niet weg.” Het blad moet laten zien hoe rijk en veelzijdig de queer community is, maar vooral vieren dat die er is. Want uiteindelijk wil hij doorgeven wat hij zelf ooit nodig had: het besef dat je er mag zijn.
De kracht van vieren
In de nieuwe editie kiest Stijn bewust voor die viering. Waar eerdere nummers al bekendstonden om hun eigen, sexy en creatieve karakter, wil hij nu nog duidelijker laten zien waar het écht om draait. “We zijn queer, we zijn er, en we zijn er unapologetically. Zonder excuses.” Volgens hem mag queer zijn ook licht en feestelijk zijn. Niet alleen strijd of zwaarte, maar juist ook plezier, schoonheid en trots. Het blad moet voelen als iets waar je blij van wordt. “Het moet echt een feestje zijn om doorheen te bladeren.”
Die balans tussen inhoud en uitstraling ontstaat volgens hem vanzelf. Grote interviews en sterke verhalen worden afgewisseld met uitgesproken shoots. Sexy hoort daar simpelweg bij. “Dat zit in het DNA van L’HOMO.,” zegt hij. Voor hem is dat ook een manier om te vieren: je lijf, jezelf en alles wat je bent, zonder je in te houden.
Voor iedereen
Tegelijkertijd wil hij dat het blad breder en inclusiever voelt dan ooit. L’HOMO. is er niet alleen voor homomannen, benadrukt hij, maar voor iedereen. “Of je non-binair bent, lesbisch, queer, trans, wat dan ook: wees welkom.” Die openheid zie je terug in de verhalen, de gezichten en de makers achter het blad. Iedereen moet zich aangesproken kunnen voelen.
Ook het bieden van een podium speelt daarin een grote rol. Stijn wil juist jonge queer makers ruimte geven, mensen voor wie een plek niet altijd vanzelfsprekend is. “Fotografen en creatieven die elders misschien minder snel een kans krijgen, willen wij juist wel laten zien.” Voor hem is dat misschien wel het mooiste aan zijn rol als hoofdredacteur. Niet alleen zelf maken, maar vooral anderen laten shinen. “Dat vind ik misschien nog wel het allerleukste aan dit werk.”
Fotograaf: Paul Bellaart
Op de cover
En wie dat alles belichaamt op de cover? Daar is goed over nagedacht. Voor deze editie viel de keuze op Nico, en dat is volgens Stijn geen toeval. “Hij is echt the moment.” Als eerste openlijke first gentleman én opvallende verschijning online trok hij meteen de aandacht. Stijn zag hem voorbijkomen op sociale media en was direct nieuwsgierig. “Ik dacht: wat een leuk type, maar wie is hij eigenlijk? Wat is zijn verhaal? Waar komt hij vandaan?”
Precies die vragen maakten hem de perfecte cover kandidaat. “Het voelde als het juiste moment om hem te spreken. De eerste openlijk biseksuele tophockeyer én onze first gentlemen. Zijn verhaal moest verteld worden, niet later maar juist nu.”
En als het aan Stijn ligt, is dit nog maar het begin. Ideeën voor toekomstige covers? Die zijn er genoeg. Vooral binnen Nederland ziet hij een enorme hoeveelheid talent dat een podium verdient. Maar hij denkt ook groter. Internationale namen? Graag zelfs. De mogelijkheden zijn eindeloos, en de lijst met dromen blijft maar groeien.
Missie geslaagd?
En uiteindelijk draait het voor Stijn niet om oplages of cijfers, maar om iets veel persoonlijkers. Wanneer is deze comeback geslaagd? Zijn antwoord is eigenlijk heel simpel. “Als we ook maar één iemand kunnen inspireren om zichzelf te mogen zijn, dan is het voor mij al geslaagd.” Of dat nu een tiener is die nog zoekende is, iemand die midden in dat proces zit, of juist iemand die zich al jaren niet durft uit te spreken, maakt hem niet uit. Als L’HOMO. voor diegene iets kan betekenen, is het doel bereikt.
En als het daarnaast ook nog gewoon een blad is waar je met plezier doorheen bladert, waar je blijft hangen bij de verhalen en beelden, en waar je de rijkdom van de queer community in terugziet, dan is het volgens hem helemaal raak. “Dan hebben we precies gedaan wat we wilden doen.”
L’HOMO. ligt vanaf heden in de winkel