De veiligheid van LHBT personen en met name onze regenboog pubers staat onder druk. Te vaak voelen lhbt-leerlingen zich onveilig op steeds meer Nederlandse scholen, ongeacht hun kleur of achtergrond.
Door: Siep de Haan. Portretfoto: Richard Mouw. Verdere foto’s: Gaykrant
Siep de Haan schrijft voortaan voor Gaykrant: Een naam die in de lhbti-gemeenschap geen introductie nodig heeft, maar zijn staat van dienst verdient het om nog eens trots te worden uitgesproken.
Siep de Haan was in 1996 woordvoerder van Gay Business Amsterdam en een van de bedenkers van de allereerste Amsterdam Gay Pride. Samen met Ernst Verhoeven en Peter Kramer bouwde hij het evenement uit tot een van Europa's grootste Pride-evenementen. In 2014 ontving hij daarvoor de Andreaspenning van de gemeente Amsterdam, en in 2020 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Daarnaast richtte hij het Andreas Cultuur Fonds op, dat subsidies verstrekt aan jonge homokunstenaars en creatieve projecten mogelijk maakt. Als oud-docent in het voortgezet onderwijs blijft hij zich onvermoeibaar inzetten voor de veiligheid en gelijkwaardigheid van lhbt+-jongeren en personeel op school. Activist in hart en nieren, dwarsdenker met visie, en vanaf nu columnist bij Gaykrant. Welkom, Siep. We zijn er trots op dat je je bij ons voegt!
Wanneer is een school eindelijk veilig genoeg?
De veiligheid van LHBT personen en met name onze regenboog pubers staat onder druk. Te vaak voelen lhbt-leerlingen zich onveilig op steeds meer Nederlandse scholen, ongeacht hun kleur of achtergrond.
De cijfers liegen er niet om
Uit recent GGD-onderzoek blijkt dat gemiddeld 50% van de Nederlandse pubers LHBT+ personen “raar of vreemd” vindt. Bij jongens loopt dit zelfs op tot 70%. Deze cijfers zijn niet alleen schokkend, ze hebben directe gevolgen voor de veiligheid, het welzijn en de ontwikkelkansen van queer leerlingen en werknemers binnen onze Nederlandse scholen. Bron: GGD.
De suggestie dat witte personen geprivilegieerd zouden zijn en vrij van discriminatie is nergens op gebaseerd. Het tegendeel is waar. In Nederland heeft tussen de 40 tot 70% van alle LHBT personen ervaringen met zich onveilig voelen in de openbare ruimte. Op steeds meer plekken in Nederland is sprake van verbaal en fysiek geweld en discriminatie.
Hoewel veel scholen zichtbaar hun best doen, komen uit de verhalen en ervaringen van leerlingen en personeel te vaak naar voren dat de structurele veiligheid van regenboog leerlingen en personeel in Nederland nog lang niet vanzelfsprekend is. En dit geldt voor alle leerlingen, ongeacht hun achtergrond of kleur.
Van scheldwoorden tot fysiek geweld
In de afgelopen jaren rapporteren leerlingen en medewerkers uiteenlopende vormen van discriminatie en onveiligheid. Verbaal geweld: het scheldwoord “homo” is op veel scholen een dagelijks fenomeen. LHBT+-leerlingen melden soms dat personeel niet altijd ingrijpt omdat ze niet weten hoe dat het beste te doen. Fysieke intimidatie: onze kwetsbare leerlingen worden soms ruw geduwd, bespuugd of in de gang of in een lokaal vastgehouden. Bekend is dat op veel scholen posters worden vernield, posters van de Paarse Vrijdag worden van muren getrokken. Of regenboogvlaggen worden vernield. Het schelden op de homo leerlingen is salonfähig aan het worden, politici doen het, wereldleiders doen het en vervolgens nemen jonge pubers nemen dat verwerpelijke gedrag over. Er waait een gure wind door Nederland en de wereld.