Sonja Barend kon door haar vele talkshows Nederland in tweeën splitsen. Als vrouw met een mening werd ze verguisd, of juist bewonderd. Sonja koos er namelijk voor om niet neutraal te zijn, ze brak een lans voor minderheidsgroepen in Nederland. Elke week ontving ze scheldbrieven, die vooral over haar vrouw zijn en haar Joods zijn gingen. Ja ja, de jaren tachtig en negentig waren niet zo tolerant en respectvol als we ons wijs proberen te maken.
Het was mijn eerste interview en dan maar meteen “bij Sonja”. Met een groepje namens de telefonische meldlijn Op Je Flikker Gehad gingen we naar de studio. Ik was de jongste en dus hup de microfoon onder mijn neus. Geen idee wat ik vertelde maar het was live dus alles bleef intact. Sonja was een soort moeder, met haar duidelijke verontwaardiging dat in die stad Amsterdam er homo mannen in elkaar werden geslagen, en dat er een hulpdienst was die de mannen te woord stond. Dat potenrammen in het oh zo tolerante Amsterdam nog steeds bestond.
En nu is ze er niet meer. Ik zag haar de laatste jaren regelmatig lopen in de stad. Fragiel maar onmiskenbaar: Sonja Barend. Een van de meest professionele vakmensen op tv.
Bedankt Sonja, dat je die linkse vrouw durfde te zijn die openlijk op tv misstanden aan de kaak stelde. En je je kop boven het maaiveld uitstak. Voor ons.
Namens stichting Gaykrant, Bamber Delver