Door: Remco van Dam
In de film F.L.Y. ontmoeten ex-geliefden Max en Rafael elkaar na vijf jaar. Wanneer plotseling de coronapandemie uitbreekt zitten ze noodgedwongen samen in quarantaine. Hoe zal dat verlopen? Sinds hun laatste ontmoeting hebben ze allebei een nieuw leven opgebouwd. Max werkt in Los Angeles als freelance editor. Zijn vrije tijd brengt hij door met zijn nieuwe vriend Hunter, een fitnessinstructeur. Puerto Ricaan Rafael is intussen een andere weg ingeslagen en heeft zijn identiteit als non-binair persoon verder ontdekt. Vol enthousiasme stort die zich op de wereld van drag, met één grote droom: uitgroeien tot een drag-superster.
Dansvloer
Ondertussen zit de stille Max niet goed in zijn vel. Hij leidt een eenzaam bestaan, is om de haverklap boos en krijgt zijn script maar niet af. De ontmoeting met de zelfverzekerde Rafael is dan ook behoorlijk confronterend. Om verder te komen zal Max in de spiegel moeten kijken en zich over zijn remmingen en schaamte heen moeten zetten.
F.L.Y. ontsproot aan het brein van Rafael Albarrán en Trent Kendrick. De twee ontmoetten elkaar begin 2020 op een dansvloer in L A. Scenarioschrijver Kendrick woonde daar al zo’n tien jaar en had evengoed nog geen speelfilm weten te maken. Albarrán was enkele weken eerder naar Hollywood verhuisd. Ze raakten aan de praat over hun levens en ambities en ontdekten dat ze allebei een film wilden maken. Diezelfde avond beloofde Albarrán Kendrick dat ze samen diens eerste speelfilm zouden verwezenlijken.
Low budget
Maar de werkelijkheid verliep grilliger. Een paar weken later brak COVID uit. Hollywood ging op slot. Tegelijk had dat voor het schrijversduo ook zijn voordelen: de lockdown gaf de twee niet alleen tijd om samen te schrijven, maar leverde ook meteen het uitgangspunt voor hun script. Na de pandemie zetten ze door. Ze produceerden de film zelf, verzorgden de casting en namen de regie én de hoofdrollen voor hun rekening.
Zo’n ontstaansgeschiedenis roept meteen sympathie op. Tegelijkertijd is duidelijk dat F.L.Y. een lowbudget-productie is. Op sommige punten werkt dat prima. Dankzij de lockdownsituatie waren bijvoorbeeld maar weinig locaties nodig. Op andere vlakken zit het beperkte budget de film echter wel in de weg. Zo is het acteerwerk van sommige bijrollen zwak. Ook Kendrick kan als Max niet iedere scène dragen. Wanneer zijn personage een dieptepunt bereikt, weet de acteur het niet overtuigend of tragikomisch te maken.
Onfunctioneel naakt
Dat laatste ligt ook aan het script, dat soms in de overdrive schiet, waardoor de geloofwaardigheid onder druk komt te staan. Zo loopt een zoomfeestje uit de hand en bedrijven de exen niet alleen de liefde maar ook nog eens met een veel te grote dildo. De makers hadden er misschien goed aan gedaan wat langer aan het script te schaven. Want dat de vonk tussen Max en Rafael opnieuw zal overslaan, voel je namelijk al van verre aankomen. En dat dat pijn gaat doen, ook.
Daarnaast toont F.L.Y. de fysieke aantrekkingskracht van zijn personages soms iets te nadrukkelijk. In de sportschoolscene trainen de mannen zonder tanktop en ook Max laat meerdere keren zijn ranke torso zien. Ik ben best voor onfunctioneel naakt maar het heeft in deze homofilm ook iets clichématigs. À Propos clichés in gay films: er zitten ook aardig wat clipjes in met de verschillende dragoutfits van Rafael.
Wanneer je dit alles voor lief neemt, blijft een charmante, kleine film over. F.L.Y. is zonder excuses lekker gay is en predikt een gezonde liefde voor jezelf: First Love Yourself.
F.L.Y. draait nu in de bioscoop