Tekst: Redactie. Beeld: Cartooning For Peace
2 mei 2026. Rond de honderd queer-accounts verdwenen de afgelopen weken zonder waarschuwing, zonder uitleg van de platforms van Meta. Niet voor het eerst en volgens velen aan dit rondetafelgesprek ook niet voor het laatst. Gaykrant legde vragen voor aan activisten, kunstenaars, nachtclubs, belangenorganisaties en community-builders. Want wat doe je als je eruit wordt gezet? De antwoorden variëren van strijdbaar tot strategisch, van woedend tot hoopvol, maar over één ding is iedereen het eens: dit is geen ongelukje. Dit is een patroon. Dit is Trumpiaans beleid. Hoewel Meta een merendeel van de accounts weer heeft toegelaten (en niet heeft uitgelegd wat de reden van de ban was), blijft de discussie die UvA-onderzoeker Bjorn Beijnon in onderstaand artikel terecht stelt: Wie willen we dat er aan de knoppen zit?
Laatste nieuws: Richard Keldoulis (alias Jennifer Hopelezz) laat ons weten: “Vandaag opeens alles weer online zonder reden....' om onze community veilig te housen' welke community vraag ik mij af? want de lhbtq community voelt nu zeer onveilig. Over 6 maanden gaan ze ons weer offline halen for sure dus wij denken toch door te gaan met juridische stappen.” (illustratie d.d. 30-04-2026
Zie ook: Meta heft blokkade van queer sites deels weer op (NOS 30-04-2026)
Gaykrant verzocht verschillende betrokkenen te reageren aan de hand van een vragenlijst. Het onderstaand artikel is een samenvatting van de antwoorden. Hoewel de betrokkenen niet met elkaar hebben gezeten mag het artikel worden gelezen als een ronde tafel gesprek van actieve betrokkenen.
- Juliet Ligtenberg: Kartrekker Dolle Mina Amsterdam; medeorganisator "Stop censuur Meta"
- Bas Leijgraaff: initiatiefnemer van de app en community Be Pride
- Jennifer Hopelezz (Richard Keldoulis): eigenaar Club Church en beheerder van de accounts van Sauna NZ, Free Willie en het Streetheart Festival in Amsterdam
- Willem de Wit: activist sinds de jaren tachtig en bekend als Dusty Gersanowitz
- Zjef van Bezouw multidisciplinair kunstenaar en curator, mede-initiatiefnemer Pride Art Route
- Bamber Delver: hoofdredacteur Gaykrant en directeur Nationale Academie voor Media en Maatschappij
- Bjorn Beijnon: Wetenschappelijk onderzoeker van digitale platformen en data aan de Universiteit van Amsterdam.
- Het COC Landelijk verkoos om niet onze vragen te beantwoorden maar een algemeen statement als reactie te sturen (zie aan het einde van dit artikel).
- Van Bits Of Freedom hebben we geen enkele reactie ontvangen.
1. Hoe kijk jij naar het verwijderen van deze accounts? Is dit een incident of een structureel probleem?
Bjorn Beijnon: “Meta heeft zich altijd een beetje voorgedaan alsof het een soort grote marktplaats is: dat iedereen een zeepkist en luidspreker kan pakken en gebruiken om aandacht te krijgen. Maar dat is natuurlijk helemaal niet waar. Het is geen marktplaats maar een digitale infrastructuur die het bezit is van een specifiek bedrijf en ook gestuurd wordt door specifieke commerciële waarden.”
Willem de Wit: "Het is een structureel probleem. Het staat en valt met de inhoud van je geplaatste content en daarin zit de onuitgesproken censuur.”
Zjef van Bezouw: "Dit zat er natuurlijk aan te komen. Er zijn al alternatieven waar een deel van onze community op zit, maar er is te veel gemakzucht om bij Meta te blijven."
Juliet Ligtenberg: "Het verwijderen van queer-, abortus-, seksuele- en feministische accounts zien wij als een structureel probleem. Dit gaf bij ons een enorme schok, en alle alarmbellen gingen af." Dat was het moment waarop de Dolle Mina's samen met DeGoedeZaak en Repro Uncensored begonnen hun actie richting Meta op te zetten (zie einde artikel). De afgelopen ontwikkelingen is zij de "tweede golf" noemt: wereldwijd queer accounts, in Amsterdam Club Church, Tillatec, gay sauna Nieuwezijds en opnieuw The Queer Agenda. "Dit is geen toeval. Dit is een gerichte aanval op de queer-community."
Jennifer Hopelezz spreekt vanuit directe en herhaalde ervaring: "Dit is geen incident, dit is een structureel probleem. Al deze accounts zijn op enig moment minstens één keer verwijderd, de meeste zelfs meerdere keren." Tijdens de recentste golf werd ook het back-upaccount van Club Church geblokkeerd, aangemaakt na een eerdere ban in oktober. Het Streetheart-account verdween simpelweg omdat het gekoppeld was aan de andere profielen. "Dat voelt als een vorm van collectieve bestraffing, iets wat in de meeste landen verboden is, zelfs in schurkenstaten zoals Amerika." Meta beroept zich op schending van de community richtlijnen, maar Hopelezz betwist dat: haar organisatie controleert content vóór publicatie via Instagram zelf. "Pas nadat we hiervoor groen licht krijgen, publiceren wij het bericht." De klap die het hardst aankomt: Meta heeft laten weten dat er geen nieuwe accounts meer aangemaakt mogen worden die verbonden zijn aan hun bedrijven. "Volgens Meta betekent dit feitelijk dat Club Church nooit meer terug kan keren op Instagram." Ook zij ziet een bewust patroon in de volgorde van de aanvallen: "Eerst worden transgender personen aangevallen, daarna drag queens, en nu de rest van de lhbti+'ers."
Juliet Ligtenberg is het eens en trekt de conclusie onomwonden: "Censuur is structureel, dus daar zullen we ook structureel op reageren."
Bas Leijgraaff sluit zich daar zonder omhaal bij aan. Zijn oordeel is kort maar helder: "Zelf denk ik dat dit een structureel probleem is en niet 'per ongeluk' gaat."
Bamber Delver: "Niemand hoeft hier verbaasd over te zijn. Meta opereert niet in een vacuüm. Grote techbedrijven bewegen mee met politieke en maatschappelijke krachten, en die krachten zijn de afgelopen jaren verschoven. Wat we in Amerika zien gebeuren onder invloed van Trump en zijn politieke achterban, sijpelt door tot ver buiten de Amerikaanse grenzen. Dit is structureel. De toon richting de lhbti+-gemeenschap is verhard en beleidskeuzes volgen die lijn."
2. Vind je dat de LHBTI+-community moet blijven investeren in platforms als Meta, ondanks deze ontwikkelingen?
Over één ding is men het eens: financieel investeren in Meta is uit den boze. Maar over wat daarna komt: volledig vertrekken of strategisch zichtbaar blijven, lopen de meningen uiteen.
Willem de Wit is het meest stellig: "Absoluut niet. Er is een alternatief — de app Be Pride — en er kunnen veel meer alternatieven ontwikkeld worden waar we in alle vrijheid samen kunnen zijn." Voor hem is de keuze helder: weg van Meta, richting een eigen digitale ruimte.
Bas Leijgraaff is al veel langer bezig om inderdaad een eigen veilige online community te bouwen en te beheren. Hij ziet in deze crisis ook een kans. "We zouden, net als het vroegere Hyves, een eigen bekend platform moeten hebben." Dat is precies wat Be Pride nastreeft: een eigen sociaal medium waar je jezelf kunt zijn, dat geen data verkoopt, vrij is van haat en beheerd wordt door een groep vrijwilligers die de gemeenschap veilig houdt. "Dat is iets wat wij met Be Pride proberen te bereiken."
Zjef van Bezouw deelt die overtuiging in principe, maar aarzelt bij de praktische gevolgen: "Eigenlijk dus niet, dus niet langer investeren in Meta maar we moeten het contact met onze community niet kwijtraken. Zichtbaarheid is érg van belang." Hij staat met één been buiten, maar weet dat een abrupt vertrek ook iets kost.
Jennifer Hopelezz verwoordt die spanning het scherpst: "Idealiter zouden we niet meer investeren in deze platforms. Maar wat is het alternatief? Ze zijn simpelweg te groot en te machtig." Ze staat open voor nieuwe omgevingen zoals Bluesky of Be Pride, maar is nuchter: "Voorlopig ontbreekt daar het bereik."
Bamber Delver analyseert namens Gaykrant maar ook vanuit zijn functie als directeur van het Europees mediawijsheid opleidingscentrum: "We hebben ons afhankelijk gemaakt van een infrastructuur die niet van ons is. Platforms die niet gebouwd zijn voor onze vrijheid, maar voor winst, schaal en politieke haalbaarheid. En het staat in de gebruikersvoorwaarden: wat we posten behoort niet ons toe, maar aan het big tech platform. Nee, we moeten niet blijven investeren in platforms die ons morgen zonder uitleg laten vallen."
Juliet Ligtenberg maakt een heldere tweedeling. Financieel investeren? "Absoluut niet. We moeten techgiganten geen enkele cent vanuit onze kant bieden." Maar zichtbaar blijven? Dat is een andere vraag. "Ondanks dat we liever in een veilige omgeving opereren, is het voor de buitenwereld belangrijk om te zien dát we zijn én dat we ons zullen blijven inzetten." Ze erkent de paradox: "Ergens is het scheef om Instagram te blijven gebruiken, maar helaas is dat voor nu de enige weg om anderen te motiveren om van dit platform af te stappen." Haar strategie is daarmee concreet: financieel desinvesteren, maar qua zichtbaarheid voorlopig blijven — om alternatieven en tegenacties te promoten.
Bjorn Beijnon doet al jaren onderzoek naar social media platforms en beschrijft in een helikopter view de huidige ontwikkelingen: “Ik vind het heel erg zorgelijk omdat duidelijk is hoe macht wordt uitgeoefend op deze platformen door middel van het bezit van de digitale infrastructuur die eraan te grondslag ligt. Ik denk dat het strategisch onverstandig is om volledig van Meta af te stappen, zolang er geen alternatief is. Ook denk ik dat we niet de illusie moeten hebben alsof er één alternatief is dat dan fantastisch voor ons als gemeenschap kan gaan werken: zo werkt het gewoonweg werkt, dan ga je alle macht opnieuw centreren op één specifieke plek. Als we dat níet zouden doen, maak je je als gemeenschap heel erg kwetsbaar. Voor onze zichtbaarheid is het beter om op zoveel mogelijke platformen aanwezig te zijn.”
3. Waren we wellicht naïef dat we dit niet hadden zien aankomen, ondanks het bekende beleid vanuit Amerika en de steun van big techs aan repressie door Trump?
Willem de Wit: "Zeker! We zijn lui geweest in ons bestaan en hebben ons tevreden gevoeld met wat we meenden te hebben." De rust van de afgelopen jaren heeft de gemeenschap murw gemaakt, vindt hij. Trump werd afgedaan als een lachertje. "Maar nu moeten we constateren dat we aan de beurt zijn."
Jennifer Hopelezz: "We waren niet naïef, we hebben dit eerder meegemaakt. De snelheid en intensiteit waarmee dit nu gebeurt, is schokkend." En ze herhaalt het patroon dat ze bij vraag 1 al schetste, want het is relevant: "Eerst worden transgender personen aangevallen, daarna drag queens, en nu de rest van de lhbti+'ers."
Bjorn Beijnon: “Het is niet dat we naïef zijn geweest, we zijn gewoonweg te afhankelijk geworden, waardoor we ook niet meer zijn gaan nadenken over alternatieven van wat als.”
Bamber Delver: "We wisten het. Of we hadden het kunnen weten. We hebben ons misschien zonder het volledig te beseffen afhankelijk gemaakt van een infrastructuur die niet voor onze vrijheid is gebouwd. Het digitale domein kent geen grenzen, wat in Amerika begint, stopt niet bij de oceaan. We hebben ons daar niet voldoende rekenschap van gegeven. en in elk geval ons weinig bezig gehouden met de vraag die eraan zat te komen: Wat als?”
Juliet Ligtenberg kiest een spreekwoord dat de lading dekt: "Als het kalf verdronken is, dempt men de put."
4. Hoe belangrijk is bereik voor onze community en voor jou, versus veiligheid en autonomie: digitaal?
Bas Leijgraaff is het meest uitgesproken over het belang van bereik: "Bereik is voor een community en app zoals Be Pride én voor mij persoonlijk heel belangrijk, ook omdat het online leven iets is waarmee we tegenwoordig niet zonder kunnen. Je houdt online vaak het meeste contact met vrienden, familie en bekenden." Voor hem is digitale aanwezigheid geen luxe maar een basisbehoefte, juist daarom moet een alternatief platform die functie kunnen overnemen, niet alleen als protest maar als echte vervanging.
Bjorn Beijnon ziet bereik als essentieel en adviseert: “Proberen op Facebook, Instagram, TikTok zichtbaar te blijven, ondanks dat ik niet echt te spreken ben over de marktinfrastructuur van deze soort bedrijven. In de meest ideale wereld zit de LHBTIQ+ gemeenschap niet meer op die platformen. We moeten onze creatieve krachten gebruiken om te blijven investeren in alternatieven. Anders, ja, als we in één keer weggaan gaat het ook qua zichtbaarheid natuurlijk in één keer gewoon keihard weg.”
Bamber Delver: "Voor minderheidsgemeenschappen bieden sociale media iets fundamenteels: autonomie. Je kunt je eigen netwerk bouwen, je eigen stem laten horen, zonder afhankelijk te zijn van traditionele media of instituties. Bereik is dus cruciaal maar niet ten koste van alles. Een platform dat je bereik geeft maar je veiligheid ontneemt, is geen platform maar een val."
Zjef van Bezouw plaatst vrijheid en autonomie voorop, maar erkent onmiddellijk de keerzijde: "Ik vind autonomie en vrijheid belangrijk, daarvoor is veiligheid nodig, en die geeft Meta niet." Toch kan hij niet om de praktische realiteit heen. "De bereikbaarheid kunnen we echt niet kwijtraken, dan kunnen mensen ons niet meer vinden." Het is geen keuze tussen twee waarden, het is een probleem dat om een oplossing vraagt die beide biedt.
Willem de Wit verplaatst de vraag naar een ander domein. Digitaal bereik is voor hem niet het vertrekpunt: de fysieke wereld is dat: "We moeten elkaar weer vinden in de fysieke wereld, en daarnaast een veilige digitale plek ontwikkelen van waaruit we onze connecties kunnen informeren zonder hen te laten infiltreren." In zijn visie is de digitale ruimte een verlengstuk van een gemeenschap die eerst fysiek moet worden herbouwd, niet andersom.
5. Wat vind je van het idee om eigen platforms of communities op te bouwen? Digitale autonomie voor onze community?
Bjorn Beijnon: “Je wilt gewoon een groot bereik hebben. Je wil daardoor gehoord worden, daardoor populairder worden en daarmee ook rijker worden qua aanzien en daarmee ook meer macht krijgen. Ik weet niet of macht per se ‘the endgame’ is van onze gemeenschap. Onze gemeenschap wil gezien worden en wil veilig over straat kunnen, wil een veilig leven op kunnen bouwen, gewoonweg vanwege de persoon die zij zijn. Dus veiligheid en autonomie staat voorop ten opzichte van bereik. Dat moet voor mij de basis daarin zijn.”
Bas Leijgraaff: "Dit is iets wat we moeten omarmen, juist omdat dit een veilige haven kan zijn." Hij erkent dat een nieuw sociaal platform spannend is en niet de schaal heeft van een Facebook of Instagram. " De nadruk ligt op het collectief: Be Pride is niet zíjn platform, het is van iedereen.: “Zoals ik eerder zei, zie ik dit echt als een wake-up call; een turning point. Laten we dit momentum gebruiken om kei hard te bouwen aan alternatieven, om vervolgens massaal over te stappen. Uiteindelijk gaat het tech-giganten zoals Meta om aanzien, macht en geld. Zodra een grote community hen verlaat, zullen ze dit ergens voelen. Zo niet, zie ik hier toch een win in; namelijk dat queers elkaar steunen, beschermen en op elkaars schouders staan. Samen staan we sterker!”
Bamber Delver: "Ja. En het is niet nieuw. Voordat er social media waren, bouwden we netwerken in cafés, op straat, in buurthuizen, in kleine groepen die langzaam groeiden. We begonnen altijd bij nul. En elke keer weer vonden we elkaar. We zijn altijd in een subcultuur groot geworden, dat kunnen we nu ook. Alleen dit keer digitaal, strategischer, en als we het goed doen: nog krachtiger."
Juliet Ligtenberg loopt er warm voor maar voegt een belangrijke kanttekening toe. "Dit zijn hoognodige initiatieven die wij van harte zouden ondersteunen. Autonome, veilige platforms bouwen waarbij wij onze eigen grenzen stellen wat betreft content is een wens die ik graag vervuld zie." Maar ze waarschuwt ook: eigen platforms dragen het risico in zich van polarisatie, versplintering en afzondering. "Het is dus belangrijk om, naast deze platforms, nog steeds aanwezig te blijven op platforms waar onze 'vijanden' zich ook begeven ondanks dat deze platforms ons tegenwerken." Zichtbaarheid in de brede publieke ruimte blijft voor haar een strategische noodzaak, ook als die ruimte vijandig is.
6. De vraag naar solidariteit raakt de kern van wat de community op dit moment van zichzelf vraagt. En het antwoord is niet eenvoudig , want solidariteit botst hier met pragmatisme, en pragmatisme met principe. Wat denken jullie?
Willem de Wit is het meest onvoorwaardelijk. Voor hem is solidariteit geen abstract begrip maar een bindende afspraak: "Nu moeten we ons juist verenigen zonder iemand uit te sluiten — dat moet een bindende voorwaarde zijn. Niemand binnen onze community mag uitgesloten worden." En voor wie zelf al geband is, is zijn boodschap even helder: "Het begint bij dat we niemand uitsluiten of verbannen." Geen uitzonderingen, geen gradaties.
Bas Leijgraaff worstelt hardop met de vraag. "Aan de ene kant zijn we allemaal, denk ik, super gewend aan Instagram en Facebook. Aan de andere kant ga ik steeds meer twijfelen, want voor je het weet ben jij de volgende die gewist wordt.”
Zjef van Bezouw blijft voorlopig op Meta, maar erkent dat dat voor hem makkelijker is dan voor anderen. "Jawel, als we onze verschillende boodschappen tenminste kunnen blijven verkondigen. Ik doe kunst, dus daar kan ik nog redelijk mee uit de voeten binnen Meta." Hij benoemt expliciet dat dat anders ligt voor organisaties als Free Willie of Club Church, die meer uitgesproken of seksueel getinte content plaatsen. Het is een eerlijke observatie: niet iedereen loopt hetzelfde risico, en dat bepaalt mede wie er blijft en wie vertrekt.
Bjorn Beijnon: “Solidariteit is wanneer je ook zichtbaar maakt wanneer anderen worden uitgesloten. We moeten veel meer gaan denken weer vanuit een collectief in plaats van die individuele collectiefjes die we telkens zijn en ons weer als onderdeel zien van het grote geheel.
Want is het niet zo dat de geschiedenis heeft laten zien dat onze gemeenschap de kanaries in de koolmijn is? Zijn het niet eerst de gayrechten die geschonden worden binnen een democratie voordat het in verval raakt? En is het ook niet hetzelfde als het gaat om vrouwenrechten, als het gaat om transrechten, als het ook weer gaat om de rechten van ouderen? Volgens mij is het, als je wilt zien hoe het staat met de democratie in een land, dat je moet gaan kijken van hoe het gesteld is met de LHBTI+ gemeenschap, met vrouwen en met ouderen. Solidariteit betekent ook opkomen juist voor elkaar en elkaar weer vastpakken als collectief.”
Bamber Delver: “Solidariteit betekent ook: beseffen dat wat een ander vandaag overkomt, jou morgen kan overkomen. Gaykrant roept op tot sociale media solidariteit. Dat betekent: elkaar vinden, elkaar volgen, elkaar versterken. Dit is het moment om niet individueel te vechten tegen een ondoorzichtige machine, maar collectief te bewegen. Solidariteit is concreet: stop met energie steken in het terugwinnen van iets wat je misschien niet terugkrijgt. Sluit je aan. Ondersteun elkaar actief. Volg, deel, versterk."
Juliet Ligtenberg sluit het blok af met een statement dat boven de platformdiscussie uitstijgt. "Ik vertrouw op onze community, dat we elkaar altijd zullen blijven steunen. Vocaal zijn we sterk en we vinden elkaar altijd terug." Voor haar is solidariteit niet gebonden aan één platform of één strategie. "Ongeacht welk platform: overal hebben we ogen en we zijn niet bang om onze stem te verheffen of om het voor elkaar op te nemen."
Laatste vraag 7 en misschien de belangrijkste van dit moment: Gaan we terug naar binnen, of kiezen we ervoor om het zelf te doen?
Willem de Wit heeft er weinig woorden voor nodig: "Zelf doen!" Punt. Voor de man die de strijd van de jaren tachtig van binnenuit meemaakte, is de keuze geen vraag maar een vanzelfsprekendheid.
Zjef van Bezouw: "Zelf doen lijkt me het beste: We gaan nooit meer terug de kast in. Dus laten we ons alsjeblieft luid en duidelijk overal zien, trots!" In zijn woorden klinkt niet alleen een strategie, maar een levenshouding.
Bas Leijgraaff sluit zich aan, met de strijdbare toon die past bij iemand die al bezig is met bouwen: "We laten ons niet kisten, maar we moeten het ook zeker zelf gaan doen."
Juliet Ligtenberg kiest bewust voor beide. "We bouwen aan onze eigen veilige, autonome communities en platforms. Daarnaast blijven we een Paard van Troje, en blijven we zichtbaar op de platforms die ons bannen, vooral voor diegenen die de alternatieven nog niet weten te vinden." Het is geen compromis, maar een strategie met twee fronten: oprichten én infiltreren, bouwen én zichtbaar blijven.
Bamber Delver: "Niet smeken om weer mee te mogen doen. Niet terug naar een podium dat je eerst omarmt en daarna zonder uitleg laat vallen. De les is geleerd: bouw niet alleen op platforms die je morgen kunnen uitschakelen. We doen het zelf. Maar dan samen."
Bjorn Beijnon: “Ik denk dat het belangrijkste is om te realiseren dat technologie nooit neutraal is en daarmee sociale media platformen ook niet. Dat betekent gewoon dat moderatie altijd plaatsvindt. Het is nu de vraag wie we willen dat er daadwerkelijk aan de knoppen zit. Nu is dat allemaal centraal geregisseerd. Laten we dat misschien eens decentraal doen. Wat gebeurt er als we zelf aan die knoppen zouden zitten en dat we zelf die moderatie zouden kunnen doen?”
Jennifer Hopelezz kijkt verder vooruit dan de platformdiscussie alleen. Ze is tevreden met de aandacht die de situatie krijgt, ook vanuit het Amsterdamse stadhuis, met name van wethouder Alexander Scholtes. "Hopelijk werkt dit, zoals vorig jaar. Het begint nu ook buiten Nederland aandacht te krijgen dus hopelijk voelt Meta de druk." Maar ze laat er geen misverstand over bestaan: "Dit is puur discriminatie, je kan het niet anders uitleggen." Club Church onderzoekt samen met andere queer partijen de mogelijkheid van juridische stappen tegen Meta. "We gaan dit niet accepteren. We zullen ons blijven verzetten tegen dit discriminerende en onacceptabele beleid, en hopen op steun van de Nederlandse en Europese rechter."
Conclusie: Bouwen aan eigen ruimtes: digitaal én fysiek, is geen utopie maar een noodzaak
De stemmen aan dit ronde tafelgesprek komen uit verschillende hoeken van de lhbti+-gemeenschap: van de dansvloer tot de rechtszaal, van de kunstwereld tot de activistische frontlinie. Maar de conclusie is opvallend eensgezind: terug naar binnen op de voorwaarden van een platform dat ons systematisch uitsluit, is geen optie. Bouwen aan eigen ruimtes: digitaal én fysiek, is geen utopie maar een noodzaak, en voor de community ook geen onbekend terrein. We hebben het eerder gedaan. We beginnen opnieuw. Maar dit keer met de lessen van het verleden in de hand, en met elkaar.
Dank aan alle betrokkenen voor de respons!
Het Landelijk COC koos om niet de vragen te beantwoorden maar een algemeen statement uit te laten gaan:
“Als COC maken we ons grote zorgen over het feit dat er opnieuw een reeks accounts van queer organisaties door Meta is verwijderd. Dit is een zeer zorgelijke ontwikkeling, ook omdat het nu al vaker is gebeurd. We zijn daarom in gesprek met getroffen organisaties als Club Church en Bits of Freedom over wat goede stappen kunnen zijn die we samen kunnen zetten om hierin verandering te brengen. We willen eerst kijken wat dat oplevert en niet vooruitlopen op de vraag wat wenselijke stappen zijn als Meta zijn koers t.a.v. deze organisaties niet verandert. Bij een keuze over vervolgstappen spelen wat ons betreft factoren een rol die je zelf al noemt, zoals het enorme bereik van Meta en gebrek aan goede alternatieven, maar ook dat we het als nationale en internationale lhbti+ beweging niet zomaar, zonder slag of stoot, mogen laten gebeuren dat een enorm, wereldwijd actief bedrijf als Meta zich van de regenbooggemeenschap afkeert.”
Philip Tijsma, public affairs www.coc.nl
_______________________________________________________________________________________
Extra info:
Be Pride is een onafhankelijke (online) community en platform specifiek voor de LGBTQIA+ gemeenschap in Nederland. Info via: www.bepride.nl of download de app.
Actiecampagne: ❌STOP Meta's censuur van queer- en abortus accounts❌
- Ondersteun & deel de actiecampagne vanuit Dolle Mina, in samenwerking met DeGoedeZaak en Repro Uncensored:
- Stuur Meta een e-mail én een fysieke brief waarin je herstel, transparantie en een gesprek eist om dergelijke censuur in de toekomst te voorkomen! Ga naar:
https://win.newmode.net/DeGoedeZaak/META-herstel-verwijderde-accounts