Juanito de Ruiter is 22 jaar en woont in Amsterdam en zet zich actief in voor jongerenparticipatie en de positie van mbo-studenten binnen het onderwijs en de samenleving. Zijn opinieartikel werd eerder in het Parool geplaatst, Gaykrant verwelkomt hem graag!
Introductie opinieartikel
Toen een goede vriend van mij werd mishandeld omdat hij hand in hand liep met een andere man, begon ik mij af te vragen hoe het gesteld is met acceptatie in Nederland. Hoewel Nederland internationaal bekendstaat als een vooruitstrevend land op het gebied van LHBTQI+-rechten, hoor ik steeds vaker signalen dat mensen zich minder geaccepteerd en veilig voelen dan voorheen. In dit opiniestuk pleit ik ervoor om het gesprek over acceptatie opnieuw te voeren. Niet om verschillen te vergroten, maar juist om meer begrip, respect en verbinding in onze samenleving te creëren.
Door: Juanito de Ruiter
In elkaar geslagen worden door een groep van vier omdat je de hand van een andere man vasthoudt.
Dit overkwam een goede vriend van mij op een doodgewone dag na een avond stappen. Uiteraard schrok ik hier enorm van. Ik ben dan wel geen onderdeel van deze gemeenschap, maar toch maak ik mij hier zorgen over. En ja, ook als buitenstaander ben ik bereid om dit gesprek aan te gaan.
Nederland was het eerste land ter wereld dat het burgerlijk huwelijk openstelde en huwelijken tussen gelijk geslacht legaliseerde. Ik kan het dan niet helpen om mijzelf af te vragen: waar zijn wij nou in hemelsnaam mee bezig?
Kuddegedrag?
Wij zijn allemaal mens en verdienen het om met dezelfde hoeveelheid respect behandeld te worden en vrij te kunnen leven. En toch is dit niet vanzelfsprekend. Is dit dan toch een vorm van opvoeding die mist? Of is het simpelweg kuddegedrag en bij een tegenpartij willen horen?
De afgelopen jaren hoor ik steeds vaker geluiden vanuit de LHBTQIA+-gemeenschap dat mensen zich minder geaccepteerd en gewaardeerd voelen dan voorheen. Hoewel er op papier veel vooruitgang is geboekt, lijkt de dagelijkse werkelijkheid voor veel mensen anders te zijn. Uit het jaarlijkse Pride-onderzoek van EenVandaag uit 2025, bleek dat het gevoel van acceptatie niet vanzelfsprekend blijft groeien en zelfs afneemt. Toen had nog maar 43% van de LHBTQIA+-gemeenschap het gevoel dat zij echt geaccepteerd werden. Andere onderzoeken onderbouwen deze afname en dit heeft een grotere impact op de samenleving dan je zou denken.
Hier zouden wij ons allemaal zorgen over moeten maken.
Acceptatie is namelijk niet iets wat je een keer bereikt en daarna kunt afvinken. Het vraagt voortdurend aandacht, gesprek en de bereidheid om naar elkaar te luisteren, ongeacht het onderwerp. Juist in een tijd waarin discussies op sociale media steeds harder worden en mensen sneller tegenover elkaar lijken te staan, voelen steeds meer mensen zich minder veilig om zichzelf te zijn.
Polarisatie
Tegelijkertijd zie ik dat dit onderwerp vaak direct leidt tot polarisatie. Mensen voelen zich gedwongen om een kant te kiezen, terwijl het gesprek juist zou moeten gaan over respect. Je hoeft niet dezelfde overtuigingen of ervaringen te hebben om iemand met waardigheid te behandelen. Dat is wat een inclusieve samenleving sterk maakt.
Voor mij gaat inclusie niet over het geven van voorrang aan een specifieke groep. Het gaat erom dat iedereen kan meedoen en zichzelf kan zijn, ongeacht achtergrond, omstandigheden, geloof, genderidentiteit of seksuele oriëntatie. Wanneer een groep aangeeft zich minder gewaardeerd te voelen, moeten we niet direct in de verdediging schieten, maar eerst luisteren naar waar dat gevoel vandaan komt.
De vraag is daarom niet alleen of acceptatiecijfers stijgen of dalen. De belangrijkere vraag is: voelen mensen zich veilig, welkom en gerespecteerd in hun dagelijkse leven? Als het antwoord voor een deel van de LHBTQIA+-gemeenschap steeds vaker "nee" is, dan hebben we als samenleving werk te doen. Dus jij ook. Pak dit op en houd hier een normaal gesprek over en houd het gezellig.
Maak verschil
Zelfs al ben jij geen onderdeel van deze gemeenschap kan je een verschil maken. Zoals eerder vernoemd maak ik mij hier hard voor en hopelijk geldt dat ook voor iedereen die dit leest. Want uiteindelijk gaat dit niet alleen over een specifieke groep, maar over de samenleving waarin wij allemaal leven.
Uit verschillende onderzoeken waaronder een onderzoek van ZonMw blijkt dat inclusiviteit en het gevoel erbij te horen een positieve invloed hebben op de kwaliteit van leven, gezondheid en het welzijn van mensen. Dat is niet alleen goed voor individuen, maar ook voor de samenleving als geheel op verschillende gebieden.
Niet overtuigen maar begrijpen
Ik wil mijn toekomstige kinderen graag laten opgroeien in een inclusieve, veilige, gezellige en welvarende wereld. Een inclusieve samenleving ontstaat niet door elkaar te overtuigen, maar door elkaar te begrijpen. Dat begint met het gesprek aangaan, ook wanneer dat soms ongemakkelijk is. Die verantwoordelijkheid ligt niet bij de politiek, maar juist bij ons als burgers.
Dus laten we naar de kroeg gaan en hier een goed gesprek over voeren. Laten we het gezellig houden, ondanks onze verschillen, want een prettige sfeer wil uiteindelijk iedereen. Zo kan die goede vriend van mij, en niet alleen hij maar iedereen, zich veilig uiten en het gevoel hebben geaccepteerd te worden.
Bronnen
- EenVandaag, Pride-onderzoek 2025.
- ZonMw, onderzoek naar inclusiviteit, welzijn en kwaliteit van leven.
Over Juanito de Ruiter
22 jaar en woont in Amsterdam: “Ik zet mij actief in voor jongerenparticipatie en de positie van mbo-studenten binnen het onderwijs en de samenleving. Regelmatig vertegenwoordig ik mbo-studenten tijdens bijeenkomsten, panelgesprekken en overleggen met onderwijsinstellingen, maatschappelijke organisaties en beleidsmakers. Daarnaast geef ik workshops en gastlessen aan studenten en docenten over maatschappelijke thema's die jongeren raken. In mijn werk staat het versterken van jongerenstemmen centraal, waarbij ik mij inzet voor een inclusieve samenleving waarin iedereen de ruimte krijgt om mee te doen en zichzelf te zijn.”