Kiri Mioki brengt een boek uit: Luister. Gaykrant nam de tijd en ging… luisteren, lezen, kijken. En legde hem een aantal vragen voor. Want na alle clips, songs en shorts opeens een boek? Kiri: “Het boek is inderdaad vooral een uitgelezen kans om de meer serieuze kanten van mijn persoonlijkheid uit te lichten.”
Je hele werk draait om de combinatie van geluid beeld: pop-achtige liedjes, TikTok-sounds, clips die je vooral moet horen. En dan maak je opeens verrassend genoeg een prachtig vormgegeven boek vol foto's, gedrukt, zonder geluid, en noem je het Luister. Dat vraagt om uitleg!?
“Meer offline dan een boek kan het niet. Na de ontploffing van mijn liedje Rode Wijn op social media kreeg ik de behoefte om iets in "de echte wereld" te doen. De titel Luister verwijst natuurlijk naar het feit dat ik als muzikant normaal juist met audio kom en nu niet direct, maar het gaat ook over dingen met aandacht doen, de tijd nemen om een thema uit te diepen. Bij de meeste muzikanten waar ik erg fan van ben begon alles voor mij met het beeld, een albumhoes, een videoclip. Ik zal nooit het moment vergeten dat ik op het zolderkamertje in mijn ouderlijk huis ineens op een of andere website kwam met een foto van Grace Jones in een enorme parachutecape. Het leek me vet om naar het gevoel dat ik daarvan kreeg terug te keren. Daarom ben ik de samenwerking aangegaan met de fotograaf Sabrina van den Heuvel, die ik echt fantastisch goed vind.”
Ad Visser schreef de intro. Voor veel oudere lezers is hij de man van TopPop, maar hij was er ook al bij toen je 'Ik Wil Jou F**king Graag In Mijn Bed' liet horen. Wat betekent hij voor jou, en waarom moest juist hij de deur van dit boek openen? Visser verbindt je notabene in zijn rijke popgeheugen met David Bowie?
“Ad is vooral inspirerend door de persoon die hij is. Hij heeft 'Ik Wil Jou Fucking Graag In Mijn Bed' zien in de talkshow Tijd voor Max, dat vind ik echt legendarisch. Zijn instelling over wat muziek kan zijn en het niet schuwen van het zaaien van een beetje verwarring vind ik geweldig. Als ik nieuwe muziek geschreven heb laat ik die vaak eerst aan hem horen. Hij weet niet alleen ontzettend veel van muziek en muziekgeschiedenis, maar is natuurlijk ook zelf kunstenaar. Ik noem even zijn scifi-roman-en-elektronisch-muziekstuk-in-één Sobrietas uit de jaren '80, echt te gek. Hij was er met mijn liedjes inderdaad vroeg bij. Maar vooral dat hij er nog steeds is, is voor mij heel betekenisvol. Ik ben natuurlijk heel blij dat hij hierover in Luister een tipje van de sluier wilde doen.”
In je liedjes verstop je de boodschap graag achter ironie en humor: 'Rode Wijn' gaat over 'per ongeluk' seks met vrienden, 'Japanese Girls' noemde je zelf sarcastisch, je deepfakete jezelf op Kylies plek. Werkt dat ook zo met foto's? In de laatste clip 'Spam' ben je jouw eigen figuranten en ben je tientallen malen tegelijkertijd te zien. Dit boek laat je van een andere kant zien. Laat je jezelf in dit boek minder makkelijk wegkomen dan de knipoog die we van je gewend zijn?
“Ik ben inderdaad niet vies van een grapje of twee, of drie, of vier. Die humor kan soms wel een barrière zijn voor mensen om serieus te nemen wat ik doe, terwijl het dat toch ook echt is. Zo gaat Rode Wijn net zo goed over twijfel en wilde ik met Spam, dat als hook heeft 'er is van alles wat ik ben, maar ik ben geen spam', iets zeggen over hoe je als muzikant ook content creator moet zijn. Het boek gaat over nuance en alle verschillende kanten van persoonlijkheid. Er zitten echt wel grapjes in, omdat ik dat niet kan laten. Als je het boek in de kast zet staat er bijvoorbeeld 'Luister Kiri Mioki', waardoor je niet alleen de titel van het boek ziet maar meteen ook een reminder krijgt om naar mijn muziek te luisteren. Maar het boek was inderdaad vooral een uitgelezen kans om de meer serieuze kanten van mijn persoonlijkheid uit te lichten.”
Vanavond heb je een optreden bij een studenten die jou (zo vertelde je) vooral van 'Rode Wijn' kennen. Zouden zij ook interesse hebben in het boek, hoop je? (en vertel even hoe het optreden is gegaan?)
“Tijdens het optreden kon ik mezelf bij verschillende liedjes niet horen vanwege het harde meezingen! Dat voelt echt goed. Luister hebben we in eerste instantie gemaakt omdat ik het inhoudelijk een goed statement vond om met een papieren boek te komen na alles wat er online gebeurd is, maar het was natuurlijk een beetje een risico of mensen die me alleen van socials kennen hier wel interesse in zouden hebben. Omdat het boek er natuurlijk om gaat ook iets buiten de digitale wereld te doen, heb ik er mijn best voor gedaan om het ook in allerlei fysieke winkels te kunnen leggen, waaronder Athenaeum in Amsterdam en zelfs een gallery in Berlijn. Daar ben ik natuurlijk super blij mee. Ondertussen ben ik gelukkig ook online positief verrast! “
Als iemand dit boek dichtslaat: wat moet er zijn blijven hangen wat je in een song of clip van drie minuten niet kwijt kon? Welke indruk wil je op de kijker/lezer achterlaten?
“Ik hoop dat blijft hangen: de schoonheid van nuance in al onze persoonlijkheden, het talent van alle mensen die met mij willen werken en de drang om na het rustig de tijd nemen voor deze offline experience onmiddellijk je telefoon te pakken om mij online overal te volgen en al mijn muziek te streamen.”
Hoe kun je het boek bestellen?
Op de boekpresentatie: zaterdag 28 november 2026 om 15:00 uur op de galerij naast Bas Kosters Studio. Kiri geeft hier ook een performance!
Per e-mail: Stuur een bericht naar Kiri [at] kirimioki.com<mailto:Kiri@kirimioki.com>
Via social media: Stuur een direct message (DM) naar het officiële Instagram-account @kirimioki<https://www.instagram.com/kirimioki/> of zijn Kiri Mioki Facebookpagina.
Fysieke winkels: Je kunt het boek ook direct oppikken bij onafhankelijke boekhandels en kunstlocaties, waaronder:
Amsterdam: Boekie Woekie en Athenaeum Boekhandel
Den Haag: Page Not Found en Stroom
Amersfoort: Rietveldpaviljoen
Berlijn: Ebensperger gallery
Manchester: Village books
