Tekst: Redactie
De Britse postpunkgroep Au Pairs uit Birmingham keert begin 2026 terug op de podia — maar níét in de originele samenstelling. Frontvrouw Lesley Woods, die begin jaren tachtig gold als een van de meest uitgesproken lesbische stemmen in de postpunk, lanceert een nieuw liveproject onder de oude bandnaam.
Zij leidt een nieuwe vierkoppige bezetting waarmee de naam Au Pairs voor het eerst in ruim veertig jaar weer verschijnt. Ook Nederland staat op de route: Arnhem, Leiden, Venlo en Eindhoven. Maar let op: je ziet alleen de toenmalige frontvrouw Lesley Woods op het podium omringd door onbekende bandeleden. Hoewel o.a. de Effenaar zegt ‘Ai Pairs zijn terug’, het ligt allemaal ietsje anders.
Lesley Woods: lesbische rockpionier met een missie
Rond 1980 schopten Au Pairs de deuren open van het rockcircuit met een uniek geluid: felle politieke postpunk, gedragen door Woods’ toonvaste, bijtende, vaak expliciet feministische en queer teksten. Hun debuut Playing With A Different Sex (1981) werd een mijlpaal in lesbische representatie in de muziek — rauw, fel, intelligent en messcherp over seks, macht en ongelijkheid. Dat album staat niet voor niets op plek 15 in de OOR Postpunk Top 154, en werd destijds omschreven als “snel, scherp en dansbaar, maar ook subtiel en intelligent”. Woods schreef het grootste deel van de teksten en bepaalde de thematische koers. Toen ze later voor een carrière in de advocatuur koos, betekende dat feitelijk het einde van de band.
Waarschuwing: dit is géén reünie van de originele Au Pairs
De terugkeer van de naam Au Pairs is niet zonder strijd. Integendeel: de herlancering heeft geleid tot publieke ruzie, beschuldigingen en teleurgestelde bandleden. Volgens een artikel in de Birmingham Dispatch zijn gitarist Paul Foad, bassiste Jane Munro (Dowsett) en drummer Pete Hammond niet op de hoogte gesteld van Woods’ besluit om de bandnaam opnieuw te activeren. Sterker nog: dezelfde publicatie meldt dat Woods (advocaat en dus juridisch onderlegd) de naam Au Pairs formeel heeft laten registreren zonder medeweten van de andere drie, wat heeft geleid tot een pijnlijk debat over wie juridisch én moreel de naam mag dragen.
In The Guardian reageerde Foad teleurgesteld en verontwaardigd:
“We zijn verdrietig over Lesleys wens om onze rechten af te nemen. We waren allemaal even betrokken, toen en nu.”
Het is dus belangrijk voor fans — zeker voor wie het queer erfgoed van Au Pairs hoog heeft zitten — om te weten dat de 2026-tour geen reünie is van de iconische bezetting die Playing With A Different Sex opnam. En dat de concertzalen die de optredens promoten bewust onduidelijk hierover zijn: geen comeback, laat staan een reünie van de band maar van alleen de zangeres. Publicaties zoals Grenswerk.nl (“De eerste show in meer dan 40 jaar voor de legendarische Post Punk groep AU PAIRS! ”) zijn dus onwaar. (foto: de originele bezetting)
Maar muzikaal blijft de kern overeind: politiek, queer en urgent
Woods speelt met een volledig nieuwe band, maar met een vergelijkbare opzet: twee vrouwen, twee mannen, precies zoals destijds. Dat gender-evenwicht was begin jaren tachtig een bewuste keuze en vormde een essentieel onderdeel van de spanning en inhoud van de muziek — en dat element blijft in 2026 gehandhaafd.
Nederlandse tourdata 2026
- 4 februari – Luxor Live, Arnhem
- 6 februari – Nobel, Leiden
- 7 februari – Grenswerk, Venlo
- 8 februari – Effenaar, Eindhoven
De terugkeer van Au Pairs in deze nieuwe vorm draagt een dubbele lading. Ja: het is bijzonder dat Lesley Woods, een van de invloedrijkste queer stemmen van de Britse postpunk, terugkeert op het podium. Maar: het is eveneens belangrijk om de context te kennen — het erfgoed van Au Pairs is collectief, en dat collectieve verleden staat nu onder spanning. Wie naar de shows gaat, krijgt hoe dan ook een unieke kans om Woods’ radicale, feministische, queer geladen muziek opnieuw live te horen. Maar het is eerlijk om erbij te zeggen: dit zijn niet dé Au Pairs.