Door: Redactie
Vijftig jaar na de eerste verfilming staat Carrie White weer op het schoolbal. Mike Flanagan, de maker van The Haunting of Hill House en Midnight Mass, bewerkte Stephen Kings roman uit 1974 tot een achtdelige miniserie via Amazon Prime. Het is de eerste keer dat het verhaal als serie verschijnt, en het resultaat is een van de meest urgente horrorseries van dit jaar.
Van boek naar beeld
Brian De Palma verfilmde Kings debuut in 1976. Sissy Spacek als Carrie en Piper Laurie als haar fanatiek religieuze moeder kregen er allebei een Oscarnominatie voor, uitzonderlijk voor een horrorfilm. Later volgden een tv-film in 2002 en een remake in 2013 met Chloë Grace Moretz en Julianne Moore. Flanagan verplaatst het verhaal naar het heden. Carrie (Summer H. Howell) groeide op in afzondering bij haar moeder Margaret (Samantha Sloyan) en moet na de plotselinge dood van haar vader naar een openbare school. Zoals King zijn roman opbouwde uit getuigenissen en documenten, opent Flanagan met video-interviews met overlevenden van het rampzalige schoolbal.
Pesten zonder pauze
Wat de serie pijnlijk actueel maakt, is het pesten. Waar Carrie in de film na schooltijd nog thuis kon schuilen, gaat de vernedering nu online door. Een anoniem account, ‘Carrie Red’, achtervolgt haar; pestkop Chris Hargensen (Alison Thornton) blijkt erachter te zitten. Fysiek geweld en digitale vernedering lopen naadloos in elkaar over. De volwassenen op school bedoelen het goed, maar staan machteloos tegenover de online haat. Wie ooit het mikpunt was op het schoolplein, en in de lhbti-gemeenschap zijn dat er velen, herkent dat gevoel van nergens veilig zijn.
Queer vingerafdrukken
Openlijke queer romances zijn er niet, maar de serie is doordrenkt van queer gevoeligheid. Het eerste wat Carrie op haar nieuwe school ziet, zijn twee zoenende meisjes. Decaan Peter Morton (Tim Bagley) is openlijk homo en zegt het pesten te begrijpen omdat hij er als queer kind zelf slachtoffer van was. Hij is een van de weinigen die Carrie werkelijk ziet. Daarnaast is er Emaline (de non-binaire Thalia Dudek), een nieuw personage dat Carrie aanmoedigt terug te vechten en haar krachten met haar oefent. Haar seksualiteit wordt nooit benoemd, maar de queer lezing ligt voor het oprapen.
Ook de makers en cast zijn divers: met onder anderen de biseksuele Kate Siegel, trans actrice Josie Totah als Tina Blake en een aflevering geschreven door Flanagans non-binaire sibling Jamie Flanagan.
Wraak en verlossing
Het einde is bekend, en toch verrast Flanagan. Het bloederige schoolbal blijft, maar anders dan in het boek sterft Carrie niet tussen de vlammen. Margaret wordt gedood door een geheimzinnige groep vrouwen met bovennatuurlijke krachten, en Emaline neemt Carrie mee naar een nieuw leven. Het buitenbeentje vindt zo een eigen gekozen familie, een begrip dat veel queer kijkers maar al te goed kennen. Prime Video bestelde inmiddels een tweede seizoen.
Carrie is horror met een hart. Flanagan geeft het meisje dat vijftig jaar lang alleen stond eindelijk wat ze altijd miste: mensen die haar zien. Een absolute aanrader.
p.s. Ook leuk, de films uit 1976 en uit 2002 zijn beiden te zien op Amazon Prime, als je geen genoeg van Carrie kunt krijgen.