Tekst: Redactie.
Bad Bunny: vrijheid, verbeelding en zichtbaarheid in de wereld van pop
Soms verschijnt er een artiest die méér doet dan hits scoren. Iemand die niet alleen muziek maakt, maar ook ruimte creëert in een tijdbestek waar het lijkt alsof er alleen maar ruimte wordt ingenomen. Bad Bunny is zo’n artiest. Bad identificeert zichzelf niet publiekelijk als queer, homo of biseksueel, maar staat bekend als een prominente bondgenoot (ally) van de LGBTQ+-gemeenschap. Hij omarmt gendernon-conformiteit door middel van mode, drag in videoclips en uitgesproken steun voor queer-rechten, wat hem tot een icoon maakt voor velen, ondanks dat hij hetero is. Zijn optreden tijdens de Super Bowl 2026 werd geprezen als queer-inclusief, ondanks kritiek van conservatieve zijde. Wie is hij?
Bad Bunny verandert het verhaal van de popcultuur
Achter de naam schuilt Benito Antonio Martínez Ocasio, geboren in Puerto Rico in 1994. Vanuit een bescheiden begin, studerend, werkend in een supermarkt, muziek delend via internet, groeide hij uit tot een van de grootste popsterren ter wereld. Zijn nummers domineren streaminglijsten, zijn albums breken records, zijn optredens vullen stadions. Maar wie alleen naar cijfers kijkt, mist waar het werkelijk om gaat. Want Bad Bunny verandert het verhaal van de popcultuur.
Taal, trots en tegen de stroom in
Waar de internationale muziekindustrie decennialang draaide om Engelstalige dominantie, koos hij radicaal voor het Spaans. Niet als marketingtruc, maar als identiteit. Als erkenning van zijn roots. Daarmee werd hij een symbool voor miljoenen mensen die zichzelf zelden terugzagen in de mondiale popwereld. Die keuze voelt herkenbaar voor iedereen die ooit buiten de norm viel. Voor wie moest uitleggen wie hij, zij of hen is. Voor wie leerde dat zichtbaarheid geen vanzelfsprekendheid is, maar iets wat bevochten wordt, stap voor stap, podium na podium.Net voor niets was Lady Gaga onverwacht zijn gast op het concert bij de Super Bowl.
Spelen met gender, breken met verwachtingen
Wat Bad Bunny bijzonder maakt voor de queer-gemeenschap, is niet alleen zijn muziek, maar zijn houding. Hij speelt met mode. Draagt nagellak. Doorbreekt traditionele mannelijkheid. En doet dat zonder uitleg, zonder verontschuldiging. Gewoon omdat het kan. Omdat vrijheid geen toestemming nodig heeft. In videoclips en optredens verschijnen queer-verhalen niet als uitzondering, maar als onderdeel van het geheel. Liefde tussen mannen. Tederheid. Kwetsbaarheid. Niet sensationeel gebracht, maar vanzelfsprekend. En juist dát maakt het krachtig. Voor veel jonge queer mensen wereldwijd betekent die zichtbaarheid iets groots: het gevoel dat je niet alleen bent. Dat je bestaat in het midden van het beeld, niet aan de rand.
Meer dan entertainment
Bad Bunny gebruikt zijn stem ook buiten de muziek. Hij spreekt zich uit tegen geweld, tegen machismo, tegen politieke onrechtvaardigheid in Puerto Rico en daarbuiten. Die combinatie van popsucces en maatschappelijke betrokkenheid past in een langere traditie van artiesten die cultuur gebruiken als motor voor verandering, een traditie die ook binnen de regenbooggemeenschap diep verankerd is.
Kijk hier het 13 minuten wervelende optreden op de Super Bowl: www.youtube.com/watch?v=G6FuWd4wNd8